Από το Οπισθόφυλλο:

ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΑΣΟΣ της Αλεξάνδρας Μπελεγράτη είναι μία εκκωφαντική δήλωση. Ένα κρυμμένο

διαμάντι μοναδικής τέχνης και ένα από τα καλύτερα βιβλία της νέας εποχής της Ελληνικής λογοτεχνίας
που έχω ποτέ διαβάσει. (An undiscovered gem of genuine art and one of the finest pieces of new age
Greek literature I have ever read).

Ένα δυστοπικό, «μαγικό» παραμύθι για μεγάλους, Οργουελικό στην σύλληψη και την εκτέλεσή του,
Καφκικό στον ρυθμό και τον βηματισμό του, Χεμινγουεϊκό στο περιεχόμενο και τον ιδεασμό του. Σκληρό
και συνάμα τρυφερό, σκοτεινό και παράλληλα λουσμένο σε άπλετο φως, έργο γνήσια φανταστικό και
εξόχως αλληγορικό, και όμως, την ίδια εκείνη στιγμή, άκρως ρεαλιστικό και ανατριχιαστικά πραγματικό.
Μία ανεπανάληπτη εμπειρία, μία αληθινή ευλογία για όποιον θα έχει την τύχη και τη χαρά να μην
προσπεράσει, αλλά να του δοθεί ολοκληρωτικά - και όχι απλά να το διαβάσει, αλλά να το νιώσει και να
το ζήσει και να το κατοικήσει.

Κλείνω με μία φράση από τον John Milton και τον ΧΑΜΕΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ του: “Long is the
way and hard, that out of Hell leads up to Light.” (Είναι μακρύς ο δρόμος και σκληρός, αυτός που μας
βγάζει από την Κόλαση και μας εξυψώνει στο Φως.) Αυτή είναι η γεύση που μου αφήνει ΤΟ
ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΑΣΟΣ, αυτή είναι η πορεία που έχει χαράξει η Αλεξάνδρα Μπελεγράτη.

Παναγιώτης Κράββας, σκηνοθέτης